Certyfikat depozytowy to papier wartościowy, będący jednym z instrumentów rynku finansowego, który poświadcza zdeponowanie określonej kwoty środków pieniężnych w banku lub innej instytucji finansowej. Stanowi on dowód wpłaty depozytu na z góry określony czas i na ustalonych warunkach, zazwyczaj z gwarancją zwrotu kapitału wraz z należnymi odsetkami.
Certyfikaty depozytowe, dzięki swojej konstrukcji, łączą cechy depozytu terminowego i instrumentu dłużnego, będąc narzędziem umożliwiającym zarówno lokowanie środków finansowych, jak i przedmiot obrotu na rynku wtórnym.
Najważniejsze cechy certyfikatów depozytowych
- Emitent – Certyfikaty depozytowe są najczęściej emitowane przez banki, ale mogą je wydawać również inne instytucje finansowe działające zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi.
- Forma – Mogą mieć postać papierową lub formę zdematerializowaną, dostępną w rejestrach elektronicznych prowadzonych przez bank lub Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych.
- Okres obowiązywania – Są emitowane na określony czas, zwykle od kilku miesięcy do kilku lat; po upływie terminu następuje wykup i wypłata zgromadzonych środków wraz z odsetkami.
- Rodzaje certyfikatów depozytowych:
- Certyfikat na okaziciela – Przenoszalny instrument, którego właścicielem jest posiadacz dokumentu; ułatwia obrót i sprzedaż na rynku wtórnym.
- Certyfikat imienny – Wystawiany na konkretną osobę i zazwyczaj niepodlegający swobodnemu przenoszeniu.
- Certyfikat złoty – Powiązany z wartością złota, umożliwia lokowanie środków w instrumencie zabezpieczonym notowaniami tego metalu szlachetnego.
- Możliwość obrotu na rynku wtórnym – Większość certyfikatów depozytowych (szczególnie na okaziciela) może być sprzedawana na rynku wtórnym, co umożliwia wcześniejsze zakończenie inwestycji przez pierwotnego nabywcę.
- Sposób zapewnienia ochrony kapitału – Zgromadzone środki są gwarantowane przez bank emitujący oraz zazwyczaj objęte krajowym systemem gwarantowania depozytów; minimalizuje to ryzyko utraty kapitału.
Różnice między certyfikatami a lokatami i obligacjami
| Cecha/Instrument | Certyfikat depozytowy | Lokata bankowa | Obligacja |
|---|
| Emitent |
Bank lub instytucja finansowa |
Bank |
Skarb Państwa, samorząd, przedsiębiorstwo |
| Oprocentowanie |
Zazwyczaj stałe lub zmienne, ustalone w momencie emisji |
Zwykle stałe, określone w umowie |
Stałe lub zmienne, zależne od warunków emisji |
| Możliwość obrotu wtórnego |
Najczęściej tak (szczególnie na okaziciela) |
Nie |
Tak, na rynku wtórnym |
| Gwarancja kapitału |
Zazwyczaj tak, objęty systemem gwarantowania depozytów |
Tak, do określonej kwoty przez BFG |
Nie zawsze – zależy od emitenta |
Jak wykorzystywać certyfikaty w inwestycjach
Certyfikaty depozytowe wykorzystywane są w inwestycjach jako narzędzie do bezpiecznego lokowania środków finansowych na określony czas, z gwarancją zwrotu kapitału i możliwością uzyskania dochodu odsetkowego. Dzięki temu instrumentowi inwestorzy indywidualni oraz instytucjonalni mogą dywersyfikować portfel inwestycyjny, korzystając z większej elastyczności niż oferuje lokata bankowa, a przy mniejszym ryzyku niż w przypadku obligacji korporacyjnych lub państwowych o niższej wiarygodności kredytowej.
Szczególną rolę pełnią certyfikaty depozytowe powiązane z notowaniami złota, które dają możliwość inwestowania w wartość tego metalu bez fizycznego zakupu samych sztabek czy monet.
Dzięki temu stanowią one alternatywę dla inwestycji w złoto fizyczne, pozwalając jednocześnie zachować płynność finansową oraz korzystać z systemów gwarantowania środków.
Inne pojęcia ze Słownika inwestora:
